ახალი სტატიები
ავტორი ვებ-მასტერი   
ორშაბათი, 25 იანვარი 2010 22:03

Allgeo.org-ი წარმოგიდგენთ, 1982 წლის 3 ივლისს დაბადებულ, ამჟამად გერმანიის ქალაქ ჰაიდელბერგში მოღვაწე, თანამედროვე პოეტ ხათუნა ტურძელაძის შემოქმედებას


აკაკი წერეთლი

ჩემი ხატია სამშობლო,
სახატე - მთელი ქვეყანა,
და, რომ ვიწვოდე, ვდნებოდე,
არ შემიძლია, მეც განა?

ცა-ფირუზ, ხმელეთ-ზურმუხტო
ჩემო სამშობლო მხარეო!
შენი ვარ, შენთვის მოვკვდები,
შენზედვე მგლოვიარეო!


იხილეთ აკაკი წერეთლის ბიოგრაფია და ნაწარმოებები


«კრედიტის როლი ქვეყნის ეკონომიკაში»


კრედიტი, ესე იგი, ნდობისა და ესტიბარის ძალით ხელის გამართვა გაჭირვებაში სწორედ ის არის ყოველგვარის საეკონომიო ნაწარმოებისათვის, რაც საზრდო, სასმელ-საჭმელი ადამიანის აგებულებისათვის. ადამიანის აგებულობა ყოველდღე იხარჯება და თუ ყოველდღევე ეს ხარჯი არ უბრუნდება ან უბრუნდება, მაგრამ გვიან, ძნელად და მძიმედ, ან სრულად არა, მაშინ აგებულება ადამიანისა, მისის მაცხოვარის სისხლის ტრიალი, მისის ხორც-ძვალის სიმტკიცე და ღონივრობა უკან და უკან იწევს, ჰკლებულობს, ჰსუსტდება და ბოლოს ხომ ანდერძსაც აიგებს ხოლმე. ადამიანის ხორციელი ცხოვრება, სიცოცხლე, ურომლისოდაც სააქიოს სულიერი სიცოცხლე და ცხოვრებაც მკვდარია, დღე ყოველი აღებმიცემობაშია და თუ სასწორი აღებმიცემობისა შეიშალა, თუ რაც გასაცემია ადამიანის აგებულებიდამ, არ გაიცა და რაც შესავსებია, არ შეივსო, ადამიანის აგებულება ამოირჩობა და დაგუბვის გამო, როცა მეტი არ გაიცა, ან დაკლების გამო, როცა ნაკლები არ შეივსო.

წაიკითხეთ ბოლომდე...


«ავლაბრელების საქმე» (1)

პარასკევს საღამოს, 24-ს აპრილსა, ქალაქის საბჭოში გაირჩა ერთი ფრიად საყურადღებო საქმე. საქმე ესე მდგომარეობს შემდეგში: მეფე ერეკლე მეორე რომ დაბრუნებულა შამქორის ომიდამ, თან გადმოუყვანია რამდენიმე კომლი სომეხი, აოტებულნი ყიზილბაშებისაგან, და დაუსახლებია ავლაბარში. აქ უბოძებია მათთვის, სხვათა ავლაბრელებთა ერთად ავლაბრის გარეშემო მამული სახნავ-სათესად და საძოვრად. ეს გადმოსახლებულნი ჯერ პირველად სამეფო გლეხებად ჩაურიცხავთ და მერე სახასოდ. თვითონ ავლაბრის მამული კი დედოფლის დარიას წილადხდომილი მამული ყოფილა და ამ ავლაბრის გლეხთა საზოგადოებას უძლევია ღალა, ერთი მეათედი მოსავლისა. შემდეგ დარია დედოფლისა ხაზინა დაჰპატრონებია ამ მამულს და ღალა ხაზინას უღია. ამ საუკუნის პირველ მეოთხედში ვიღაცა შარუბათოვს წაუტანებია ხელი ამ მამულებისათვის და საკუთარებად დაჩემებისათვის დავა გაუმართავს. ავლაბრელებს, რა თქმა უნდა, თავი გამოუდვიათ და ბოლოს საქმე სენატამდინაც მისულა. სენატს 1837 წ. დაუდგენია განაჩენი და მამული დაუგდია ავლაბრელთა ხელში. ავლაბრელებს ეს დავა კარგა ფული დასჯდომიათ, და რაკი მაინც თავისად ჰგულებიათ, სხვა ხარჯიც არ დაუზოგავთ ამ მამულების განკარგებისათვის: გამოუყ-ვანიათ თავიანთის ხარჯით წყალი მილებით, ქვითკირის აუზები აუშენებიათ, დაუმართავთ გომები და ფარეხები და ყოველ ამისათვის კარგა ხარჯი გაუწევიათ.

წაიკითხეთ ბოლომდე...

«ავლაბრელების საქმე» (2)

16 მარტს ამ 1887 წლისას ქალაქის საბჭომ გაარჩია საჩივარი ავლაბრის საზოგადოების ვექილებისა ავეტიქა იშხანოვისა და შაქარა თათულოვისა. უჩივოდნენ ქალაქის გამგეობას მასზედ, რომ ცალკე კაცებს მისცეს საზოგადოების მიერ ნაჭერი მამულები იჯარით და მით ხელიდამ გამოაცალეს მიწები, რომელთაც იგი საზოგადოება ჰხმარობდა საქართველოს მეფეების დროთგან. გამგეობამ მოახსენა საბჭოს სიტყვიერად, რომ იშხანოვისა და თათულოვის საჩივარი უსაბუთოა, რადგანაც საქალაქო წესდების შემოღების შემდეგ ავლაბრის მამული ქალაქის საკუთარებად დაიდვა და ეხლა ხმაც არ ამოეღებათ ავლაბრელებს იმ მამულების კუთვნილობაზედ. გარდა ამისა, აცხადებს გამგეობა, ჩვენ არავითარი ავლაბრის საზოგადოება არ ვიცით, რადგანაც მაგისთანა იურიდიული პირი არ არსებობსო და თვით იშხანოვი და თათულოვი არიან “წურბელები” (кулаки), რომელთაც არავითარი უპირატესობა არ მიუძღვით წინაშე ახნაზაროვებისა და ქიშმიშოვისაო. ამ მიზეზებით და იმის გამოც, რომ უკანასკნელად ამათ თავის დროზედ იჯარის ფული არ შემოიტანეს და ახალთ იჯარადართ კი შემოიტანეს ისიც, რაც ძველებზე დარჩენილი იყო, ამიტომაც გამგეობა ითხოვდა საბჭოსაგან ავლაბრელების საჩივარი უყურადღებოდ დაეტოვებინა და არ შეეწყნარებინა. საბჭომაც დაუჯერა გამგეობას და 16 მარტს 1887 წლისას ავლაბრელებს საჩივარზედ უარი უთხრა.

წაიკითხეთ ბოლომდე...


«პოლიტიკის ფერისცვალება ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე»

გაზეთებიდამ ამოკითხულ დეპეშებს თუ დავუკ-ვირდით და ნამეტნავად თუ დავუჯერეთ, გამოჩნდება, რომ ბალკანის ნახევარკუნძულზედ პოლიტიკამ თუ ფე-რი არ იცვალა, აპირობს ფერის ცვალობას. სერბიაში სამინისტრო გარაშანინისა გადადგაო და მეფე მილანმა მისი სამსახურიდამ გასვლა შეიწყნარა და ხორვა-ტოვიჩი მოიწოდა, რომ ჩაებარებინა მთავარ-მინის-ტრობაო.

წაიკითხეთ ბოლომდე...


«კვლავ შნებელესა და გაუჩის შესახებ»

შნებელეს საქმეა და მთელი ჟურნალ-გაზეთობა, რაში მდგომარეოს ეს საქმე, უკვე მოვახსენეთ ჩვენს მკითხველებს. ეხლა მეტი არ იქნება მოვუჩხრიკოთ სათავე და წვერი ვუპოვოთ გამოსახსნელი იმ მრავალფერობაში, რომელშიაც ეს საქმე ჟურნალ-გაზეთების სიტყვით, დღეს ჩაყენებულია. შნებელეს დაჭერას თითქმის ყველა გაზეთები გერმანულთა გარდა და ზოგიერთი გერმანულიც, ბისმარკს აბრალებენ, რადგანაც თითქმის ყველანი ამას ამტკიცებენ და ბისმარკსაც ამისთანაები არ დაეფიცება. ეხლა საკითხავი ეს არის: რისთვის მოჰსურვებია ბისმარკს ამისთანა ნაპერწკალის გადაგდება იქით, საცა უამისოდაც ასაფეთქებლად გადადებულია მშვიდო-ბიანობა, თოფის წამლით გარშემორტყმული?

წაიკითხეთ ბოლომდე...


«გამოფენის მოწყობის უპერსპექტივობა»


ვისაც კი ცოტად მაინც თვალ-ყური უდევნებია მისთვის თუ, რა მდგომარეობაშია ეხლანდელი სამრეწ-ველო და სამეურნეო წარმოება სრულიად რუსეთისა, ეცოდინება, რომ ამჟამად ბევრმა რუსეთის ეკონო-მისტებმა ყველამ ყურადღება მიიქცია, თავიანთი კარაბადინები გადაშალეს და წამლისა და მალამოს რჩევა დაიწყეს. თვითვეული ამას ამბობდა და ამბობს: თუ ჩემ მიერ ნარჩევს გზას დაადგებიან, საეკონომიო წალკოტი სრულიად რუსეთისა მთლად გადიშლება და აყვავდებაო.

წაიკითხეთ ბოლომდე...


«შნებელეს საქმე»

საფრანგეთის გაზეთი “Nატიონ”-ი, რომელიც სხვაზედ უფრო მშვიდობისმოყვარეობით ცნობილია, ამბობს:
“ის ამბავი, რაც პანიეში მოხდა, თუ რაიმე შეცდომის შედეგი არ არის, პირდაპირ ომში გამოწვევის ამბად უნდა ჩაითვალოს. გერმანია საომრად გვიწვევს და ჰსურს ომი ჩვენ დაგვაწყებინოს. ჩვენ ვერ წაგვიტყუებენ. ჩვენი პირველი ვალი ის არის, რომ თავი დავიჭიროთ და არ ავჩქარდეთ. თავის დაჭერა და გულმაგრობაა ყველაზედ უწინარეს საჭირო ჩვენთვისა! გაუფრთხილებელს სიტყვას ანუ მოქმედებას შეუძლიან საქმე ომამდე მიიყვანოს და საფრანგეთი იმ მახეში გაიბას, რასაც გერმანია უგებს. ევროპა თავის მხრითა ჰხედავს, რომ საფრანგეთს ომი არ ჰსურს. საფრან-გეთსა ჰსურს თავისის ღირსების საკადრისი მშვიდო-ბიანობა და არასგზით არა აიტანს, რომ სირცხვილი აჭამოს ვინმემ. საფრანგეთი ჰცდილობს ომს მოერიდოს, მაგრამ უკანასკნელს გროშს, უკანასკნელს ჯარისკაცს გამოიმეტებს, თუ მის პატიოსნებას, თავმოწონებას და დამოუკიდებლობას შეეხნენ”.

წაიკითხეთ ბოლომდე...


«ზნეობრივი სიწმინდის მნიშვნელობა ერის მერმისისათვის»


საფრანგეთის მეცნიერი, სახელგანთქმული რენანი, ჰლაპარაკობს რა ქრისტეს აქედ, პირველის საუკუნის ნახევარზედ და გვიხატავს რა მთელის ქვეყნიერობის ცხოვრების სურათს ამ ხანში, ამბობს, რომ თუმცა რომის იმპერია მოწამლული იყო მრავალგვარის მწიკვლითა და გარყვნილობითა, მაგრამ მაინც ეს დრო იმისთანა არ იყო, რომ კაცს ამ მხრით სასოება წარეკვეთნა და ქვეყნის ზნეობითად დამხობის მოლო-დინს მისცემოდაო. “მართალიც არისო, განაგრძობს რენანი: ძველი სული რომისა კიდევ ჰსცოცხლობდა და ჰტრიალებდა. პატიოსნება კაცურის ხასიათისა ჯერ შორს იყო საუკუნოდ წაწყმედისაგან და არ გამქრა-ლიყო. დიდნი ანდერძნი თავმოწონებულის რიდისა და სათნოებისა შეიკედლა თავის საფარველს ქვეშ ზოგიერთმა ოჯახმა, რომელმაც იმპერატორის ნერონის დროს ხელისუფლებამდე მიაღწიეს და ბრწყინვალე შარავანდედი მოჰფინეს ანტონინების საუკუნესა, მჭერმეტყველებით ტაციტის მიერ აღწერილსა. იგი დრო, რომელმაც გამოზარდა, გამოაყენა, ახეირა ისეთი ღრმად პატიოსანის ჭკუის კაცნი, როგორც კვინტილიანი, პლინი უმცროსი, ტაციტი, იმისთანა არ იყო, რომ შესაძლო ყოფილიყო ადამიანი სასოწარ-კვეთილებას მისცემოდა, უმართებულობა ზედაპირისა თავის დღეში არ დასვწვდენია იმ დიდს საძირკველს პატიოსანებისა და ჭკვათამყოფლობისას, რომელსაც რომის კარგი საზოგადოება შეადგინა. ზოგიერთი ოჯახები ჯერ კიდევ თავდადებულნი იყვნენ კეთილ-ზნეობისათვის, მოვალეობის ერთგულებისათვის, თანხმობისა და სათნოებისათვის. კეთილშობილ სახლეულობაში კაცი შეხვდებოდა დიდად პატიოსანს მეუღლეს, მშვენიერს და დიდად პატიოსან დასა. განა ყოფილა ვისიმე ბედი გულშესატკივებელად სამაგა-ლითო, როგორც ახალგაზრდა და უბიწოებით სავსე ოკტავიასი, კლავდიის ასულისა და ნერონის ცოლისა, რომელსაც სიწმინდე თვისი არ შეუბღალვია არც ერთის მოქმედებითა, თუმცა ბილწი, მწიკვლი გარს ეხვია! იგი ოცდაორის წლისა მოაკვდინეს, ესე იგი, მაშინ როცა ჯერ არც ერთი სიხარულიც არ ეგემნა ქვეყნიერობაზედ. ცოლები ქმრებს მისდევდნენ ექსორიაში, სხვანი ქმრებთან ერთად ჰრჩეობდნენ სახე-ლოვანს სიკვდილსა. ძველი, სადა ცხოვრება რომისა არ იყო გამქრალი, შვილებს დიდის ზრუნვით და თავდადებით ჰზრდიდნენ. ქალები დიდის ოჯახებისა და გვარეულებისა არა ჰთაკილობდნენ მატყლის კეთებასა და რთვასა; მორთვისა და პრანჭიაობის ზრუნვა კარგს ოჯახებში თითქმის არც კი იცოდნენ, რა არის”.

წაიკითხეთ ბოლომდე...


«ევროპის საომარი მზადება»

ევროპა მაინც თავისას არ იშლის და დიდს საომარს მზადებაშია. ზარბაზნის ქარხანა კრუპისა გაცხარებულს შრომაშია და რაც შეკვეთილი აქვს სხვადასხვა სახელმწიფოთაგან ძლივსძლივობითღა ასწრობს. სამხედრო სამინისტრონი, საიდაც კი მიიხედავთ, ყველგან დიდს თადარიგში არიან: იქ ციხეებს აშენებენ, აქ უკვე აშენებულს უფრო ამაგ-რებენ, გზები გაჰყავთ და გამოჰყავთ, ჯარებს უმატებენ, სახარჯოდ აუარებელ მილლიონებს ჰთხოულობენ, პარლამენტებიც უარს არ ეუბნებიან და არიან დავი-დარაბასა და ვაი-ვაგლახში. ამასობაში ყოველის მხრიდამ მარტო ისღა ისმის, რომ ყოველივე ეს მშვიდობიანობის სურვილით მოგვდისო და საპოლი-ტიკო ცა ასე გადაწმენდილი განსაცდელიან ღრუბლები-საგან დიდი ხანია არა ყოფილაო. ჩვენც ყურს ვუგდებთ და ვიძახით: თქვენს პირს შაქარიო.

წაიკითხეთ ბოლომდე...


«სიწყნარე ევროპის პოლიტიკურ სარბიელზე»

რა ამბავია ქვეყნიერობაზედ, ანუ უკედ ვსთქვათ, ევროპაში, იმიტომ, რომ დღეს ქვეყნიერობა ევროპაა! გაიმარჯვა ბისმარკმა რეიხსტაგში თუ არა, მისწყდა ხმებიც საფრანგეთისა და გერმანიის შორის შუღლისა და ომის ატეხისა. თვალისათვის იქამდე მიყუჩდა ამ მხრიდამ ქვეყნის ტკივილი, რომ ბისმარკი თითქო მოუტკბილდა კიდეც საფრანგეთსა და მკვახე სიტყვების მაგიერ თითქმის ლაქუციც დაუწყო. დასავლეთიდამ ევროპის სასწორმა გაათავა ტოკვა თუ არა, ახლა აღმოსავლეთიდამ შეიძრა უღელი სასწორისა ხელახ-ლად: ასტყდა ბოლგარიაში რეგენტების წინააღმდეგ აშლილობა. როგორც იყო ამ აშლილობასაც ბოლო მოეღო, თუმცა კანტი-კუნტად ხმა მაინც ისმის, რომ აქა-იქ კიდევ რეგენტების მოპირდაპირენი თავისას არ იშლიანო. შეფუცხუნდა ორპირა ოსმალეთი, გაგზავნა ბოლგარიაში თავის მოციქულად რიზა-ბეი, ვითომ იმისათვის, რომ მოპირდაპირენი ერთმანეთს მოარიგოს და მშვიდობა ჩამოაგდოს.

წაიკითხეთ ბოლომდე...

Last Updated on სამშაბათი, 26 იანვარი 2010 20:32
 
 

გამოკითხვა

როგორ ფიქრობთ, უნდა აქციოს ევროკავშირმა საქართველოს ნატო-ში დროული გაერთიანების საკითხი მაღალ პრიორიტეტად?
 

ვინ არის ინტერნეტში

ჩვენ გვყავს 2 სტუმარი გვერდზე

სტუმართა მთვლელი

ვებ გვერდის რეიტინგი