ელეგია Print E-mail
ავტორი ვებ-მასტერი   
შაბათი, 07 მარტი 2009 01:06
ელეგია
ილია ჭავჭავაძე

მკრთალი ნათელი სავსე მთვარისა

მშობელს ქვეყანას ზედ მოჰფენოდა

და თეთრი ზოლი შორის მთებისა

ლაჟვარდ სივრცეში დაინთქმებოდა.


არსაიდამ ხმა, არსით ძახილი!..

მშობელი შობილს არრას მეტყოდა,

ზოგჯერ-კი ტანჯვით ამოძახილი

ქართვლის ძილშია კვნესა ისმოდა!


ვიდექ მარტოკა... და მთების ჩრდილი

კვლავ ჩემ ქვეყნის ძილს ეალერსება...

ოხ, ღმერთო ჩემო! სულ ძილი, ძილი,

როსღა გვეღირსოს ჩვენ გაღვიძება?!


4 ივნისი, 1859 წ.

პეტერბურგი.